1. عمل مویرگی: عوامل تجزیه کننده می توانند کانال های مویرگی ایجاد کنند که به راحتی در قرص ها خیس می شوند. زمانی که قرص در آب قرار می گیرد، آب می تواند به سرعت از طریق این کانال ها وارد داخل تبلت شود و باعث خیس شدن و متلاشی شدن کل تبلت شود.
2. اثر انبساط: عوامل تجزیه کننده دارای خاصیت جذب آب و انبساط قوی هستند که به شکستن نیروی اتصال قرص ها کمک می کند. افزایش نرخ انبساط نشان دهنده اهمیت بازده تجزیه است.
3. اثر تولید گاز: برخی از تجزیه کننده ها می توانند در واکنش های شیمیایی گاز تولید کنند، مانند اسید سیتریک یا اسید تارتاریک که معمولاً در قرص های جوشان در واکنش با کربنات سدیم یا بی کربنات برای تولید گاز دی اکسید کربن یافت می شود. افزایش حجم گاز به متلاشی شدن تبلت کمک می کند.
4. هیدرولیز آنزیمی: آنزیم های خاص خاصی اثر کاتالیزوری بر روی مواد کمکی موجود در قرص ها دارند که در مواجهه با آب به سرعت تجزیه می شوند و منجر به متلاشی شدن قرص ها می شود.
به طور خلاصه، عملکرد اصلی تجزیه کننده ها تکیه بر ویژگی های جذب آب و تورم خوب آنها، ترویج نفوذ آب از طریق عمل مویرگی، یا تولید گاز از طریق واکنش های شیمیایی است که در نتیجه به تجزیه قرص می رسد.